پیراهن سفید کلاسیک یک نام آشنا و یک مُد مردانه است که می‌توانید آنرا در هر جایی ببینید. در نتیجه، شاید دوست داشته باشید بدانید که این لباس منحصر بفرد که از اواخر قرن ۱۹ اساساً به شکل امروزی خود درآمده است، در طی ۲۰۰ سال گذشته‏ چه بوده و چطور به این وضعیت، ارزشمندی و هنجار در مُد تبدیل شده است.

در مقاله قبل در مورد تاریخچه پیراهن، مواردی را مطرح کردیم اما داستان پشت پرده این لباس ارزشمند است و بخش مهمی از آن تابحال بازگو نشده .

شاید بتوان تاثیر پیراهن سفید مردانه را به عصر ویکتوریا نسبت داد. عصری که لباس سفید در آن نشانه‌ای از ثروت، طبقه اجتماعی و مظهر قدرت، متانت و اتحاد بود و این عقیده در بیشتر بخش‌های جامعه بصورت پنهان وجود داشته است.

پیراهن سفید رنگ، نشانه آرمان مردانه و ریاضت اقتصادی بود و تنها افرادی می‌توانستند آنرا به تن کنند که از رفاه قابل توجهی بهره‌مند بودند، آنها می‌توانستند پیراهن خود را به دفعات بشویند و آنرا بپوشند.

گذر زمان

ارتباط میان تمایزات اجتماعی و رنگ لباس، نشانه‌ای از معنای واژه‌های ” یقه سفید” و ” یقه آبی” است. در واقع، برخی از مردان طبقه کارگر، از پوشیدن پیراهن سفید متنفر بودند و آنها را که پیراهن سفید می‌پوشیدند “آدمهای شق و یقه سفید” می‌نامیدند. آنها معتقد بودند این مردان به واسطه رتبه‌ی بالای اجتماعی، یک کارفرما و نه یک کارگرند.

جالب است بدانید که یقه نیز نشانی از وضعیت اجتماعی بوده و بالا نگاه داشتن آن توسط یک شی ای محکم مانند زره فلزی مانع از نگاه کردن مردهای این طبقه به پایین می‌شده است. آهار سفت و سخت یقه، نشان‌دهنده تمایز میان بالادستان و کارمندان که یقه آنها پایین‌تر بود و به آنها اجازه راحت‌تر حرکت کردن را می‌داد، بوده است. اصطلاح “فقط دماغ خودشو می‌بینه” از همین زمان شکل گرفت و به علت حالت قرارگیری سر ماندگار شد.

در اواخر قرن ۱۹، برخی مردان علاقمندی خود را به استفاده از تزئیناتی مختلف بر روی لباس‌ها در تضاد با لباس‌های مردانه سفید نشان دادند که به آنها انگ “نامرد بودن” می‌زد. در واقع، سادگی پیراهن‌های مردانه سفید ذاتاً نشانه‌ای از رفتار مردانه اخلاقمند و مناسب، قابل اعتماد بودن و وقار یک بیزینس من بود.

با اتمام قرن ۱۹، استفاده از پیراهن مردانه سفید، نشان از حذف وضعیت تعریف شده بود. افزایش توان مالی و در دسترس بودن پیراهن سفید به مردان اجازه می‌داد تا آنرا در کلیسا و خیابان‌های بالای شهربپوشد، کارمندان آن‌را بر تن کنند و دیگر درجات اجتماع با پوشیدن پیراهن سفید مردانه از یکدیگر متمایز نمی‌شدند و کیفیت، تناسب و استایل لباس‌ها مشخصه هر فرد بود.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *